De jury

De jury bestaat uit:

Mw. PrRietjeof. Dr. R. van Dam-Mieras, Nederlandse Nationale Commissie van  UNESCO (Voorzitter van de jury)

Rietje van Dam-Mieras is emeritus professor in duurzame ontwikkeling en innovatie van het Onderwijs bij de Universiteit van Leiden. Tussen 2007 en 2011 was ze lid van College van Bestuur van de Universiteit van Leiden. Daarvoor werkte ze bij de Universiteit van Utrecht, de Universiteit van Maastricht en de Open Universiteit. Bij de Open Universiteit werkte ze als hoogleraar Natuurwetenschappen (met een focus op Biochemie en Biotechnologie).

Rietje van Dam-Mieras is momenteel lid van, onder ander, de Nederlandse Nationale Commissie van UNESCO, bestuurslid van het Kennis- en Innovatie consortium voor de Biobased Economy en lid van de Raad van Advies van Deltares.

 

Foto Marie Jose GoumansMv. Prof. Dr. M.J. Goumans, Professor moleculaire cardiovasculaire cel biologie aan de Universiteit van Leiden 

Tijdens haar studie biologie aan de Universiteit van Utrecht, kreeg Marie-José veel interesse voor cardiovasculaire ontwikkeling en stamcel biologie. Na haar afstuderen vervolgde ze haar onderzoek naar  de rol van TGFbeta in cardiovasculaire ontwikkeling in het Hubrecht Laboratorium onder de begeleiding van  Christine Mummery, en ontving haar Doctoraat in 1999 met haar thesis: Functional analysis of TGFbeta signalling in early mouse development. In 2003 verhuisde ze naar de afdeling cardiologie aan het UMC in Utrecht, waar ze een aan de slag ging als een Universitair docent. Tevens initieerde ze hier onderzoeken naar cardiac progenitor cells. Ze kreeg een VIDI beurs van het NWO toegekend voor haar onderzoek naar de rol van cardiac progenitor cells in myocardial regeneration.

 In 2008 werd Dr Goumans een Universitair Hoofddocent bij de moleculaire cel biologie afdeling van het UMC in Leiden. In 2009, werd ze lid van De Jonge Academie van de KNAW, en werd daar vicevoorzitter vanaf 2011. In Februari 2012 kreeg Marie Goumans een aanstelling als Prof. in moleculaire cardiovasculaire cel biologie aan het LUMC. Ze houdt zich tegenwoordig bezig met cardiac commitment en differentiatie van cardiac progenitor cellen, maar ook met TGFβ signalering  in cardiovasculaire ontwikkeling en ziekte.

ana leeMw. A. Lee, Senior Scientific and Regulatory Affairs Specialist L’Oréal Benelux

Ana Lee heeft een Master in de Biofarmaceutische Wetenschappen met een op wetenschap gebaseerde business specialisatie van de Universiteit Leiden. Momenteel is ze verantwoordelijk voor de afdeling Scientific and Regulatory affairs bij L’Oréal Nederland. In haar functie zorgt ze er onder andere voor dat het brede scala aan producten van deze Groep aan de relevante regelgeving voldoet. Daarnaast overziet ze de post-marketing surveillance. Ze vertegenwoordigt L’Oréal in de Technische Commissie van de Nederlandse Cosmetica Vereniging (NCV). Deze commissie houdt zich bezig met alle zaken rondom wetgeving met betrekking tot de veiligheid van de producten en met de ontwikkelingen met betrekking tot ingrediënten van cosmetica.

Foto: Bram Saeys. Afscheidsreceptie Wim van Saarloos FOM Differ TU/e, 16-6-2015
Foto: Bram Saeys

Dr. Ir. Wim van Saarloos, programmadirecteur Transitie NWO

Na zijn promotie in de theoretische natuurkunde in Leiden in 1982 werkte Wim van Saarloos ruim 8 jaar in de VS bij Bell Laboratories. In 1991 keerde hij terug als hoogleraar naar de Universiteit Leiden, waar hij een onderzoeksgroep opzette op het gebied van de fysica van niet-evenwichtssystemen, zoals spontane patroonforming, front propagatie, en granulaire media. Hij was medeoprichter van het Lorentz Center, een workshopcentrum waar hij tot 2009 directeur van was. Vanaf november 2009 was Wim van Saarloos directeur van de Stichting FOM, tot hij in juni 2015 gevraagd werd de transitie van NWO naar een nieuw organisatiemodel met vier domeinen en één institutenorganisatie te leiden. Per 1 januari 2017 keert hij terug naar de Universiteit Leiden als hoogleraar theoretische natuurkunde. Per 1 september 2016 is Wim van Saarloos benoemd tot vicepresident van de KNAW, vanaf juni 2018 is hij twee jaar president van de KNAW. Wim van Saarloos ontving in 2012 de Elisabeth Parvé Steyn prijs voor zijn inzet voor vrouwen in de wetenschap.

 

 

 

 

AnnelienMw. Dr. A.L. Bredenoord, Hoogleraar Ethics of Biomedical Innovation aan het Universitair Medisch Centrum Utrecht en Lid Eerste Kamer der Staten-Generaal namens D66

Annelien Bredenoord is hoogleraar Ethics of Biomedical Innovation aan het UMC Utrecht. Ze studeerde Theologie en Politieke Wetenschap aan de Universiteit Leiden en promoveerde in 2010 aan de medische faculteit van de Universiteit Maastricht. Ze richt zich op de ethische en maatschappelijke vragen van nieuwe biomedische technologie, zoals genetica, stamcelonderzoek, biobanken en voortplantingsgeneeskunde. Ze begeleidt meerdere promovendi en studenten en ontving een VENI beurs voor de ethiek van stamcelonderzoek. Haar huidige projecten zijn gefinancierd door oa ZonMw en het KWF.

Ze is lid van verschillende (inter)nationale commissies, waaronder de Ethics Committee van de International Society for Stem Cell Research, de Scientific Board van the European Meeting on Psycho-Social Aspects of Genetics, de wetenschappelijke adviesraad van het NIAS Lorentz Programma, de landelijke Indicatiecommissie Preimplantatie Genetische Diagnostiek, de Commissie Ethiek van de Vereniging Klinische Genetica Nederland en de Medisch Ethische Toetsingscommissie (METC) van het UMC Utrecht. Ze was lid van De Jonge Gezondheidsraad (2011-2013). Sinds 2014 is ze lid van De Jonge Akademie van de KNAW.

Wetenschap en technologie raken steeds meer vervlochten met ethiek, politiek en samenleving. Daarom zoekt Bredenoord in haar onderzoek altijd de samenwerking met andere disciplines, maar ook met politieke en maatschappelijke organisaties. Ze publiceerde meer dan 50 wetenschappelijke publicaties, maar verschijnt ook regelmatig in de populaire media omdat ze vindt dat het wetenschappelijk debat zich niet moet beperken tot academici. Sinds juni 2015 is ze namens D66 lid van de Eerste Kamer der Staten-Generaal. Haar portefeuilles zijn o.a. volksgezondheid, privacy, familierecht.

 

Angela Maas

Mw. Prof. Dr. Angela Maas, hoogleraar cardiologie voor vrouwen aan de Radbout Universiteit Nijmegen.
Na haar afstuderen als arts volgde Angela Maas (geb.1956) de opleiding cardiologie in het Antonius Ziekenhuis te Nieuwegein, waar zij in 1988 haar registratie behaalde. Daarna werkte zij ruim 4 jaar in Arnhem en van medio 1992 tot mei 2012  in de Isala Klinieken in Zwolle. De afgelopen 25 jaar heeft zij zich verdiept in  man/vrouwverschillen bij hart- en vaatziekten. Zij volgde trainingen in onder andere Canada, de VS en Berlijn. In 2003 begon zij met cardiologische vrouwenspreekuren en in 2006 promoveerde zij op het onderwerp in het UMCU. Sinds mei 2012 is zij hoogleraar cardiologie voor vrouwen aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Zij kreeg in 2010 de Corrie Hermann prijs van de Nederlandse vereniging voor vrouwelijke artsen (VNVA) en de Libelle Award. In 2014 ontving zij de Hermesdorfprijs van de Radboud Universiteit. Zij behoort tot de 10 machtigste vrouwen in de Nederlandse gezondheidszorg (Opzij 2010-2015). Haar belangstelling ligt vooral bij klachten en innnoverende onderzoekstrajecten bij vrouwen op middelbare leeftijd. Daarbij zoekt zij de interactie met andere vakgebieden zoals de gynaecologie, de vasculaire interne, cardiac imaging, cardio-oncologie en eerstelijns geneeskunde. Binnen de leerstoel cardiologie voor vrouwen leidt zij een expertisecentrum voor  Microvasculaire Coronary Disease (MCD). Naast haar werk is zij actief in diverse commissies, zoals binnen de VNVA, het bestuur van het landelijk netwerk vrouwelijke hoogleraren (LNVH) en de landelijke alliantie Gender & Gezondheid. Zij is lid van de raad van toezicht van de Saxenburghgroep in Coevorden/Hardenberg. Op EU niveau is zij een belangrijke speler in de implementatie van gendersensitieve zorg binnen de cardiovasculaire geneeskunde.

 

 Dr. Theo Mulder

Theo Mulder (1953) is neuropsycholoog en geïnteresseerd in de neurale aansturing van menselijke beweging en in het herstel van bewegingen na (hersen)letsel. Zijn proefschrift was getiteld Recovery of Motor Control following Brain Damage. Van 1994 – 1999 was hij hoogleraar Revalidatie Onderzoek aan het Neurologisch Instituut van de Radboud Universiteit in Nijmegen. In 1999 werd hij in Groningen hoogleraar Bewegingswetenschappen en directeur van het Centre for Human Movement Studies (UMCG/RuG). Hij is de auteur van ruim 160 artikelen en 2 boeken op het terrein van bewegingssturing en de relatie tussen waarneming, cognitie en beweging (H-index: 46).

In 2006 verbreedde hij zijn academische horizon en werd de overkoepelende directeur van de 16 instituten voor wetenschappelijk onderzoek van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW). Hij bleef als bijzonder hoogleraar verbonden aan de Rijksuniversiteit Groningen. De onderzoeksdomeinen van die KNAW instituten variëren van stamcel onderzoek en hersenonderzoek via ecologie tot demografie, cultuurgeschiedenis, hedendaagse geschiedenis, geschiedenis van de oorlog en wetenschapsgeschiedenis. Daarnaast hebben meerdere instituten wereldberoemde collecties. Na de twee periodes van 5 jaar eindigde dit directoraat in 2016.

Tijdens een sabbatical in 2016 werkte Mulder (verder) aan een boek over Gevaarlijke Gedachten in de wetenschap, met als vraag waarom het vroege hersenonderzoek zo hard botste met kerk en staat? Het is een boek op de grens van de levenswetenschappen en de geesteswetenschappen.

Sinds 1 januari 2017 is Mulder door het bestuur van de KNAW aangesteld als directeur van het Netherlands Institute for Advanced Study (NIAS). Het NIAS is één van de KNAW instituten.